Jacek Wójcicki - chodzi mi po głowie
marzec 29th, 2008Obiad rodzinny
składnica tekstów wszelakich
Mapa o charakterze poglądowym opracowywana w WIG do 1927 r. Ze względu na przestarzałą treść, niewygodną skalę oraz w związku z opracowaniem nowej mapy poglądowej w skali 1:1.000.000, zaniechano dalszych prac nad mapą w tej skali. Mapa wydana w dwóch opracowaniach.
W latach 1918-1920 w ramach Wojska Polskiego działały:
- Instytut Wojskowo-Geograficzny (Warszawa),
- Biuro Kartograficzne (Lwów),
- Oddział Kartografii przy Dowództwie Głównym Wojsk Wielkopolskich (Poznań).
W tym okresie główna działalność tych instytucji skierowana była na wytworzenie jak największej ilości map dla zaspokojenia potrzeb walczących wojsk, dlatego przede wszystkim wykonywano kontrreprodukcje posiadanych map państw zaborczych. Od roku 1921 wydawaniem map i zaopatrywaniem w nie wojska zajmował się Wojskowy Instytut Geograficzny podporządkowany szefowi Sztabu Generalnego WP.
K.S.U.S. czyli Komitet ds. Uzbrojenia i Sprzętu (KSUS) odgrywał ważną rolę w kształtowaniu profilu produkcyjnego polskiego przemysłu zbrojeniowego.
Powstał 30 listopada 1926 r.
Karta dawnej Polski z przyległymi okolicami krajów sąsiednich na 1:300.000 opracowana została przez generała Wojciecha Chrzanowskiego. Pracę nad mapą rozpoczął w 1822 r. Stanowi kompilację wcześniejszych opracowań, a wydana została w komplecie na 48 arkuszach w 1859 r. w Paryżu. Miała służyć potrzebom narodowego powstania. Choć ze względu na brak lasów nie spełniła swego pierwotnego zadania uważana jestt za najlepszą mapę stworzoną przez Polaków na emigracji i zaliczana jest do najcenniejszych prac kartograficznych XIX wieku.
Armia łotewska w końcu 1919 r. liczyła 70 tys. żołnierzy i posiadała 54 działa, 271 ckm i 321 rkm. Naczelnym Dowódcą armii łotewskiej w 1920 r. był Karlis Ulmanis, zaś Szefem Sztabu Generalnego był generał Petris Radzinš. Organizacja armii łotewskiej przedstawiała się następująco:
Po reorganizacji wojska w połowie grudnia 1919 r. armia litewska liczyła około 30 tys. żołnierzy. Organizacja armii litewskiej na początku 1920 r. przedstawiała się następująco:
Paniżej przedstawiam spis arkuszy mapy operacyjnej (w skali 1:300.000) pokrywających tereny II Rzeczpospolitej (WIG opracowało 43 arkusze) i państw sąsiadujących (WIG - 18 lub 22 arkusze). Spis obejmuje 96 godeł.
Read the rest of this entry »
Do 1922 r. wykonywano w WIG wyłącznie jednokolorowe kontrreprodukcje map zaborczych, głównie niemieckich, które zlecano przeważnie prywatnym zakładom graficznym, głównie firmie E. i K. Koziańskich. Pierwsze mapy w tej skali wykonywane przez WIG to głównie kopie map zaborczych. Przed wydaniem sprawdzano je pobieżnie w terenie oraz zmieniano nazewnictwo na polskie.