Towarzystwo Przyjaciół Żołnierza

Celem działania Towarzystwa Przyjaciół Żołnierza, które było kontynuatorem pracy prowadzonej przez Polski Biały Krzyż, była mobilizacja społeczeństwa do pomocy żołnierzom i ich rodzinom (w rożnych formach) oraz opieka nad zwalnianymi z wojska rezerwistami.

W Bydgoszczy powstał oddział TPŻ, którego zarząd ukonstytuował się w składzie:
– Zygmunt Fol – przewodniczący
– Irena Skarżyńska – zastępca przewodniczącego
– Zofia Grudowska – sekretarz
– Leon Rudolf – skarbnik

W roku 1950 Towarzystwo Przyjaciół Żołnierza zostało przemianowane na Ligę Przyjaciół Żołnierza, której kontynuatorką od 1962 r. jest Liga Obrony Kraju.

źródło: J.Bart./BydPRW45/32

Military Cross & Two Bar

21 nazwisk, w tym 4 Australijczyków:

Saperzy:
Kapitan Oliver Holmes Woodward CMG, MC & Two Bars (1st Australian Tunneling Company)
(8 October 1885 – 24 August 1966) was an Australian metallurgist, mine manager and soldier noted for his tunneling activities at the Ypres Salient during the First World War

Piechota:
Dadson L., 1st Aust. Inf. Bn.
Lynas W.J.D., 16th Aust. Inf. Bn.
Meyers E.H.W., 9th Aust. Inf. Bn.

oraz pilot (latał w RFC)
Lotnictwo:
Cowper Andrew King MC & Two Bars
(16 November 1898 – 25 June 1980) was an Australian fighter pilot and flying ace of the First World War

„Wiadomości Bydgoskie”

Taki tytuł nosiła pierwsza gazeta wydawana w języku polskim w Bydgoszczy po wyzwoleniu miasta w 1945 r. W nieistniejącej już hali zecerni i portierni (jedynego ogrzewanego pomieszczenia) Zakładów Graficznych „Bibkioteki Polskiej” (późniejszej Drukarni Wydawnictw Szkolnych i Pedagogicznych przy ul. Jagiellońskiej 1) do ręcznego składania i drukowania „Wiadomości Bydgoskich” przystąpili zecerzy: Kazimierz Boiński, Bolesław Bonczyk, Jan Dzięcielak,  Roman Masłowski, Hieronim Rumiński, Jan Szczęsny; chemigrafowie: Mieczysław Karabasz, Henryk Piaskowski; maszyniści: Alfred Cypress, Edmund Maternowski i Franciszek Maternowski.
Pierwszy numer ukazał się 28 stycznia 1945 r. 2 marca 1945 r. zaprzestano wydawania „Wiadomości Bydgoskich”. Dwa dni później ukazał się pierwszy numer dziennika „Ziemia Pomorska”.

Obsada personalna dowódca 15 Dywizji Piechoty

Dowódcy dywizji:
gen. ppor. Kazimierz Grudzielski; od 12.03.1919 r. do 25.06.1919 r.
płk Albin Jasiński; od 25.06.1919 r. do 27.04.1920 r.
gen. Władysław Jung; od 27.04.1920 r. do 4.06.1924 r.
płk/gen. bryg. Wiktor Thommee; od 25.06.1924 r. do .11.1934 r.
płk/gen. bryg. Jan Chmurowicz; od 15.12.1934 r. do .08.1937 r.
gen. bryg. Zdzisław Wincenty Przyjałkowski; od 19.08.1937 r. do 1939 r.

Dowódcy piechoty dywizyjnej:
płk piech./gen. bryg. Jan Tabaczyński (od VII 1923[1] – V 1925 → dowódca 20 DP)
płk piech. Kazimierz Łukoski (VIII 1925 – 7 III 1927 → dowódca 11 DP)
kontradm. Wacław Kłoczkowski (7 III – VII 1927 → stan spoczynku)
płk dypl. Henryk Pomazański (VII 1927 – XII 1934 → pomocnik dowódcy OK Nr I do spraw uzupełnień)
płk dypl. Józef Jaklicz (XII 1934 – X 1935 → szef Oddziału III SG WP)
płk piech. Albin Skroczyński (1936-1939)

Szefowie sztabu:
mjr SG Józef Jaklicz (od IV 1920)
kpt. SG Tadeusz Kadyi de Kadyihaza (od IV 1921)
kpt. SG Jan Maliszewski (III – X 1923)
mjr SG Stanisław Marian Krzysik (X 1923 – X 1925)
mjr SG Zygmunt Berling (X 1925 – II 1927 → szef Oddziału Wyszkolenia Sztabu DOK Nr V)
mjr dypl. Władysław Bartosik (X 1927 – IV 1929 → szef Oddziału Wyszkolenia Dowództwa KOP)
mjr dypl. Wiktor Pawłowicz (IV 1929 – III 1931 → dowódca baonu w 24 pp)
mjr dypl. Jan Karol Antoni Kozierowski (III 1931 – I 1934 → dowódca baonu w 59 pp)
mjr dypl. Stanisław Sulma (od I 1934)
ppłk dypl. Józef Drotlew (do IX 1939 → Oflag VII A Murnau)

Kontradmirał – piechociarzem

Zaiste dziwny to przypadek, ale się taki zdarzył. W 1927 r. w dyspozycji dowódcy 15 Dywizji Piechoty, gen. bryg. Wiktora Thommee, znajdował się kontradmirał Wacław Kłoczkowski. Dziennikiem Personalnym z 17 marca 1927 r. został mianowany dowódcą piechoty dywizyjnej (pedekiem) 15 DP. Stanowisko objął po płk. Kazimierzu Łukoskim. W lipcu 1927 r. podjęta została decyzja o przeniesieniu admirała w stan spoczynku i wyznaczeniu na to stanowisko płk. SG Henryka Pomazańskiego. Ostatecznie w stan spoczynku przeszedł z dniem 30 września 1927 r.
Odsunięcie kontradm. Kłoczkowskiego z wysokiego stanowiska w Kierownictwie Marynarki Wojennej (zastępca szefa) miało związek z tzw. aferą minową. W 1927 r. Szefem Kierownictwa Marynarki Wojennej był komandor Jerzy Świrski – nasz bohater nie mógł więc objąć żadnego stanowiska w KMW ani w MSWojsk. Mimo wszystko takie mianowanie trudno wytłumaczyć.

Piłsudski w Bydgoszczy w 1921 r.

Znana jest wizyta Józefa Piłsudskiego w Bydgoszczy 6-7 czerwca 1921 r. ale podobnież Piłsudski po wizycie w Koninie 10 lipca 1921 r. (wręczenie chorągwi stacjonującemu tam 18 Pułkowi Piechoty) niespodziewanie wyjechał do Bydgoszczy, gdzie w tamtejszych warsztatach kolejowych doszło do wystąpień robotników przeciwko pracodawcom.