Wiersz autorstwa Anny Onichimowskiej<\/p>\n
Nie wiadomo gdzie
\nnie wiadomo sk\u0105d
\nnie wiadomo jak
\nnie wiadomo po co
\nzjawi\u0142 si\u0119 Ponury Bazyli.<\/p>\nBy\u0142 tak ponury,
\n\u017ce na jego widok
\nuciekali wszyscy
\ntam, gdzie pieprz ro\u015bnie,<\/p>\nnie wiadomo sk\u0105d
\nnie wiadomo jak
\nnie wiadomo po co
\nzjawi\u0142 si\u0119 Ponury Bazyli.<\/p><\/blockquote>\n<\/p>\n
A na pewnym blogu przeczyta\u0107 mo\u017cemy:<\/p>\n
…Pojawi\u0142 si\u0119 w moim \u017cyciu nagle, wraz z ksi\u0105\u017ceczk\u0105 otrzyman\u0105 bez okazji. O Ponurym Bazylim nie mog\u0119 nic powiedzie\u0107 bo jego historia zawarta by\u0142a w czterech wersach zaledwie. By\u0142y to jednak cztery najstraszniejsze wersy jakie dane mi by\u0142o w dzieci\u0144stwie przeczyta\u0107:
\n„Nie wiadomo sk\u0105d, nie wiadomo jak,
\nZjawi\u0142 si\u0119 wielki, Ponury Bazyli.
\nBy\u0142 tak ponury, \u017ce na jego widok
\nUciekali wszyscy tam gdzie pieprz ro\u015bnie”.<\/p>\nI ta w\u0142a\u015bnie historia opatrzona by\u0142a kolorowym obrazkiem przedstawiaj\u0105cym Ponurego Bazylego. By\u0142a to posta\u0107 pot\u0119\u017cnego, garbatego m\u0119\u017cczyzny, odziana w po\u0142atane niebieskie spodnie, zielono – szary kubraczek, du\u017ce czarne buty. \u0141agodno\u015bci tej postaci mia\u0142 dodawa\u0107 niebieski kwiat wpi\u0119ty w czarny kapelusz jednak zaci\u015bni\u0119te d\u0142onie w pi\u0119\u015b\u0107 rozwiewa\u0142y ca\u0142\u0105 sympati\u0119 do b\u0142\u0119kitnego kwiatka.
\nNajstraszniejsza jednak by\u0142a twarz z d\u0142ug\u0105 czarn\u0105 brod\u0105 i min\u0105 tak ponur\u0105, \u017ce na jego widok zatrzaskiwa\u0142am ksi\u0105\u017ceczk\u0119 i z hukiem rzuca\u0142am ni\u0105 o \u015bcian\u0119. Potem do ko\u0144ca lat dziecinnych trzyma\u0142am j\u0105 na samym dole rega\u0142u, przy\u0142o\u017con\u0105 innymi mniej strasznymi tomami…<\/em>\n<\/p><\/blockquote>\n