{"id":64,"date":"2016-05-25T20:00:28","date_gmt":"2016-05-25T19:00:28","guid":{"rendered":"http:\/\/zecernia.com\/html\/?p=64"},"modified":"2016-05-25T19:15:09","modified_gmt":"2016-05-25T18:15:09","slug":"56-pulk-piechoty","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/zecernia.com\/html\/?p=64","title":{"rendered":"56 pu\u0142k piechoty"},"content":{"rendered":"<p><strong>56. Pu\u0142k Piechoty Wielkopolskiej<\/strong><br \/>\n56 pu\u0142k piechoty wielkopolskiej powsta\u0142 w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b: Powsta\u0142e samorzutnie wielkopolskie oddzia\u0142y powsta\u0144cze w Grodzisku. Ko\u015bcianie, Wolsztynie oraz innych miejscowo\u015bciach zachodniej Wielkopolski, zorganizowawszy si\u0119 w kompanie, tworz\u0105 w dniu 18 stycznia 1919 roku &#8222;Grup\u0119 Zachodni\u0105&#8221;. W marcu 1919 roku z dwunastu kompanij &#8222;Grupy Zachodniej&#8221; znajduj\u0105cych si\u0119 na froncie wielkopolskim, na odcinku W\u0142oszakowice\u2014Wronki, sformowano 2. pu\u0142k strzelc\u00f3w wielkopolskich, kt\u00f3ry w dniu 7 stycznia 1920 roku zosta\u0142 przemianowany na 56. pu\u0142k piechoty wielkopolskiej. <!--more-->Pu\u0142k posiada\u0142 od pocz\u0105tku zwarty i jednolity materia\u0142 \u017co\u0142nierski. Wszyscy byli Wlelkopolaninami. M\u0142odzie\u017c ochotnicza zmieszawszy si\u0119 ze starym \u017co\u0142nierzem, znaj\u0105cym wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105, wytworzy\u0142a wspania\u0142y typ \u017co\u0142nierza polskiego, kt\u00f3rego w dzia\u0142aniach bojowych cechowa\u0107 b\u0119dzie \u017celazny up\u00f3r i brawura. Ju\u017c pierwsze zawi\u0105zki Pu\u0142ku \u2014 oddzia\u0142y powsta\u0144cze, wykazuj\u0105 te zalety, bior\u0105c chlubny udzia\u0142 w oswobodzeniu Wielkopolski spod pruskiego jarzma. W dniu 5 stycznia 1919 roku zdobywaj\u0105 piorunuj\u0105cym uderzeniem Wolsztyn oraz zadaj\u0105 w dniach 4 i 5 lutego tego\u017c roku krwawe ci\u0119gi Niemcom broni\u0105cym rozpaczliwie Nowego Kramska. W dniach 11 i 12 lutego wyr\u00f3\u017cnili si\u0119 powsta\u0144cy bohaterskim, acz bezskutecznym oporem, stawionym wspartemu liczn\u0105 lekk\u0105 i ci\u0119\u017ck\u0105 artyleri\u0105, miotaczami min oraz samochodami pancernymi &#8211; niemieckiemu natarciu na Babimost i Kargow\u0119. R\u00f3wnie zaciekle, tym razem szcz\u0119\u015bliwie, mimo u\u017cycia przez nieprzyjaciela pocisk\u00f3w gazowych, broniono 14 lutego Kopanicy, opanowanej przez Polak\u00f3w, po za\u017cartej walce ulicznej jeszcze w dniu 11 stycznia. W marcu 1919 roku organizacja 2. pu\u0142ku strzelc\u00f3w wielkopolskich, p\u00f3\u017aniejszego 56. pu\u0142ku piechoty wielkopolskiej, zosta\u0142a ostatecznie zako\u0144czona. Nast\u0119pnie Pulk pe\u0142ni s\u0142u\u017cb\u0119 na froncie wielkopolskim. W pocz\u0105tkach wrze\u015bnia 1919 roku Pu\u0142k wyruszy\u0142 na front litewsko-bia\u0142oruski. Pierwsze zwyci\u0119skie boje z Rosjanami Pu\u0142k toczy w drugiej po\u0142owie wrze\u015bnia, uczestnicz\u0105c w dzia\u0142aniach 8. dywizji piechoty na Po\u0142ock. W pa\u017adzierniku Pu\u0142k zosta\u0142 skierowany do Bobrujska, gdzie wchodzi w sk\u0142ad I brygady swej macierzystej 1. dywizji piechoty wielkopolskiej, przemianowanej nast\u0119pnie na XXVII brygad\u0119 14. dywizji piechoty. W po\u0142owie pa\u017adziernika Pu\u0142k zajmuje odcinek nad Berezyn\u0105 i Ptycz\u0105, na po\u0142udnie od Bobrujska. Broni\u0105c m\u0119\u017cnie swych stanowisk, Pu\u0142k pozostawa\u0142 na nich a\u017c do po\u0142owy czerwca 1920 roku, odznaczaj\u0105c si\u0119 w ca\u0142ym szeregu wypad\u00f3w, kt\u00f3re imi\u0119 56. pu\u0142ku piechoty wielkopolskiej otoczy\u0142y dobrze zas\u0142u\u017con\u0105 s\u0142aw\u0105, Rok 1920 rozpocz\u0105\u0142 56. pu\u0142k \u015bmia\u0142ym wypadem w dniu 6 stycznia na Szaci\u0142ki, uwie\u0144czonym spaleniem mostu na Berezynie i stacji kolejowej. Dnia 17 marca Pu\u0142k odni\u00f3s\u0142 \u015bwietny sukces bojowy pod Jaktorowsk\u0105 S\u0142obod\u0105, gdzie wspieraj\u0105c 15. pu\u0142k piechoty zepchn\u0105\u0142 nad Berezyn\u0119 i zmusi\u0142 do poddania si\u0119 znacznie silniejszego przeciwnika.<br \/>\nNajs\u0142awniejszy sw\u00f3j b\u00f3j rozgrywa 56. pu\u0142k piechoty wielkopolskiej w dniach 3 i 4 czerwca 1920 roku, przeprowadzaj\u0105c wypad na Sto\u0142piszcze twardo bronione przez wspomagane samochodami pancernymi zgrupowanie Rosjan, z\u0142o\u017cone z komunist\u00f3w i marynarzy. Odwody nieprzyjacielskie usi\u0142uj\u0105c bezskutecznie odzyska\u0107, przy pomocy czo\u0142g\u00f3w, z trudem przez Polak\u00f3w opanowan\u0105 wie\u015b, ponosz\u0105 przy tym krwawe straty. Wielkopolanie zdobyli w\u00f3wczas, mi\u0119dzy innymi, 3 samochody pancerne i czo\u0142g. Na pami\u0105tk\u0119 tego czynu, dzie\u0144 3 czerwca zosta\u0142 wybrany, jako data \u015bwi\u0119ta pu\u0142kowego. Lipcowa ofensywa rosyjska zasta\u0142a Pu\u0142k na przedmo\u015bciu bobrujskim. Rozpoczyna si\u0119 okres wielkiego odwrotu. W tej ci\u0119\u017ckiej pr\u00f3bie wojennej<br \/>\nPu\u0142k trzyma si\u0119 dzielnie, a llekro\u0107 staje w obliczu wroga odnosi zawsze powodzenie. Z obszaru Baranowicz Pu\u0142k zosta\u0142 skierowany do dyspozycji dow\u00f3dcy frontu p\u00f3\u0142nocno-wschodniego i w drodze stacza b\u00f3j pod Le\u015bn\u0105. Osi\u0105gn\u0105wszy w dniu 20 lipca S\u0142onim, powstrzymuje nad Szczar\u0105 gwa\u0142towny nap\u00f3r nieprzyjaciela, przez co umo\u017cliwia wycofanie si\u0119 artylerii i tabor\u00f3w 4. dywizji piechoty. Nast\u0119pne etapy odwrotu Pu\u0142ku, to Wo\u0142kowysk, Bia\u0142owie\u017ca, Kamieniec Litewski i Jan\u00f3w nad Bugiem. Zaj\u0105wszy przedmo\u015bcie Gnojna, Pu\u0142k utrzymuje ofiarnym m\u0119stwem w polskim r\u0119ku wa\u017cne przej\u015bcia nad Bugiem. W walkach tych trwaj\u0105cych od 1 do 6 sierpnia, Pu\u0142k rzetelnie spe\u0142ni\u0142 sw\u00f3j obowi\u0105zek wykazuj\u0105c w licznych przeciwnatarciach w\u0142a\u015bciw\u0105 mu brawur\u0119. Wkr\u00f3tce Naczelny W\u00f3dz Pierwszy Marsza\u0142ek Polski J\u00f3zef Pi\u0142sudski, rozpocz\u0105\u0142 przegrupowywa\u0107 swe wojska szykuj\u0105c je do walnej bitwy nad Wis\u0142\u0105. Decyduj\u0105cy cios pod osobistym dow\u00f3dztwem Wielkiego Marsza\u0142ka mia\u0142a zada\u0107 grupa uderzeniowa, koncentruj\u0105ca si\u0119 nad Wieprzem. W sk\u0142ad tej grupy wszed\u0142, wraz ze swoj\u0105 dywizj\u0105 56. pu\u0142k piechoty. Pami\u0119tny udzia\u0142 Pu\u0142ku w bitwie warszawskiej wyrazi\u0142 si\u0119 przede wszystkim rozbiciem i zagarni\u0119ciem oddzia\u0142\u00f3w nieprzyjacielskich w dniu 16 sierpnia pod Soko\u0142owem i \u0141askarzewem, co przyczyni\u0142o si\u0119 do opanowania Garwolina przez 14 dywizj\u0119 piechoty. \u015acigaj\u0105c forsownym marszem uchodz\u0105cego nieprzyjaciela Pu\u0142k dociera w dniu 24 sierpnia do granicy Prus Wschodnich. Nast\u0119pnie zosta\u0142 przerzucony wraz z dywizj\u0105 w obszar Brze\u015bcia nad Bugiem, gdzie uczestniczy wydatnie, dnia 9 wrze\u015bnia 1920 roku, w du\u017cej akcji wypadowej na \u017babink\u0119. W dniach 15,16 i 17 wrze\u015bnia 56. pu\u0142k zdoby\u0142 po krwawym i ci\u0119\u017ckim boju z oddzia\u0142ami komunist\u00f3w z Moskwy i Leningradu &#8211; miejscowo\u015bci Berez\u0119, Laskowo i Bosiacz. Te trzydniowe walki, do kt\u00f3rych Rosjanie wprowadzili wyborowe swe si\u0142y, odznacza\u0142y si\u0119 obustronna zaci\u0119to\u015bci\u0105. Przewaga nieprzyjaciela nie mog\u0142a zm\u00f3c jednak \u017celaznego oporu Wielkopolan, kt\u00f3rzy odnosz\u0105 pe\u0142ne powodzenie. W akcji tej bra\u0142y r\u00f3wnie\u017c udzia\u0142 oddzia\u0142y 55. pozna\u0144skiego pu\u0142ku piechoty. Na karkach cofaj\u0105cych si\u0119 Rosjan, Pu\u0142k forsuje w dniu 29 wrze\u015bnia 1920 roku Szczar\u0119 pod Szyd\u0142owicami oraz przecina drog\u0119 odwrotu ze S\u0142onima grupie przeciwnika, zabieraj\u0105c jej 7 dzia\u0142. Ostatnia walka Pu\u0142ku \u2014 to dzielne przeprawienie si\u0119 przez Ptycz w dniu 15 pa\u017adziernika pod Kochanowszczyzn\u0105 i Wo\u0142kowiczami zako\u0144czone zmia\u017cd\u017ceniem oporu wroga na wschodnim brzegu rzeki, co dopomog\u0142o do zaj\u0119cia Mi\u0144ska przez wielkopolsk\u0105 dywizj\u0119. Pu\u0142kiem na wojnie dowodzili: podporucznik Antoni Nieborak od marca do 1 maja 1919 roku; kapitan Zygmunt \u0141\u0119gowski od 2 maja 1919 roku do zako\u0144czenia dzia\u0142a\u0144 wojennych. 56. pu\u0142k piechoty wielkopolskiej wzi\u0105\u0142 og\u00f3\u0142em 3786 je\u0144c\u00f3w i zdoby\u0142 27 dzia\u0142, 233 karabiny maszynowe, 3 samochody pancerne i czo\u0142g. Swoj\u0105 s\u0142aw\u0119 Pu\u0142k okupi\u0142 strat\u0105 8 oficer\u00f3w i 338 szeregowych, kt\u00f3rzy padli \u015bmierci\u0105 bohater\u00f3w. Na piersiach najdzielniejszych \u017co\u0142nierzy Pu\u0142ku zab\u0142ys\u0142y: 1 Krzy\u017c orderu wojennego Virtuti Militari klasy IV; 45 klasy B i 377 Krzy\u017c\u00f3w Walecznych. Najwy\u017cszym \u015bwiadectwem warto\u015bci bojowej Pu\u0142ku jest dekoracja sztandaru pu\u0142kowego krzy\u017cem orderu wojennego Virtuti Militari klasy V, dokonana osobi\u015bcie przez Wielkiego Marsza\u0142ka dnia 8 grudnia 1920 roku w Zelwie. Odnaczenie to widnieje r\u00f3wnie\u017c na nowym sztandarze, ozdobionym ponadto nazwami miejscowo\u015bci i datami g\u0142\u00f3wnych boj\u00f3w oraz herbem Krotoszyna, kt\u00f3rego mieszka\u0144cy sztandar ufundowali. Wr\u0119czy\u0142 go Pu\u0142kowi dnia 22 wrze\u015bnia 1929 roku w Krotoszynie genera\u0142 Kazimierz Dzier\u017canowski, jako reprezentant Prezydenta Rzeczypospolite] Polskiej i Pierwszego Marsza\u0142ka Polski J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego.<\/p>\n<p><em>cyt.: &#8222;Ksi\u0119ga Chwa\u0142y Piechoty&#8221;<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>56. Pu\u0142k Piechoty Wielkopolskiej 56 pu\u0142k piechoty wielkopolskiej powsta\u0142 w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b: Powsta\u0142e samorzutnie wielkopolskie oddzia\u0142y powsta\u0144cze w Grodzisku. Ko\u015bcianie, Wolsztynie oraz innych miejscowo\u015bciach zachodniej Wielkopolski, zorganizowawszy si\u0119 w kompanie, tworz\u0105 w dniu 18 stycznia 1919 roku &#8222;Grup\u0119 Zachodni\u0105&#8221;. W marcu 1919 roku z dwunastu kompanij &#8222;Grupy Zachodniej&#8221; znajduj\u0105cych si\u0119 na froncie wielkopolskim, na odcinku [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[22,19,18],"class_list":["post-64","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wojsko","tag-historia","tag-piechota","tag-pulk"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/zecernia.com\/html\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/64","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/zecernia.com\/html\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/zecernia.com\/html\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/zecernia.com\/html\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/zecernia.com\/html\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=64"}],"version-history":[{"count":6,"href":"http:\/\/zecernia.com\/html\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/64\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2586,"href":"http:\/\/zecernia.com\/html\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/64\/revisions\/2586"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/zecernia.com\/html\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=64"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/zecernia.com\/html\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=64"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/zecernia.com\/html\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=64"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}