La Legione Polacca / Legion Polski we Włoszech

La Legione Polacca
Approvata nei giorni immediatamente precedenti la battaglia di Vittorio Veneto, la costituzione di una Legione Polacca con prigionieri di quella nazionalita aveva inizio solo nei primi mesi del 1919.
Legion Polski
Zatwierdzony w dniach bezpośrednio poprzedzających bitwę pod Vittorio Veneto, organizacja Legionu Polskiego z jeńcami tej narodowości rozpoczęła się dopiero w pierwszych miesiącach 1919 r.

L’Esercito Italiano nella Grande Guerra, L’Esercito Italiano nell’estate del ’18 (s. 174)

Arditi Polacchi

Polacy na froncie włoskim w 1918 r.? W szeregach cesarskiej i królewskiej Armii jak najbardziej zrozumiałe. Ale Polacy walczący po stronie Ententy? Pod polską komendą? Tak! Był taki oddział, a jego żołnierze zostali uhonorowani najbardziej prestiżowymi medalami nadawanymi w armii włoskiej. Srebrne i brązowe Medale za Męstwo Wojskowe to tak jakby w Wojsku Polskim otrzymać Virtuti Militari i Krzyż Walecznych.
O wynikach mojego kilkudniowego śledztwa „dziennikarskiego” można przeczytać w tekście, który zamieściłem na portalu Academia.edu: Arditi Polacchi. A że, jak to mówi prokuratura, „sprawa jest rozwojowa” – temat drążę dalej, wkrótce więcej szczegółów.

1932 Powursk, rażenie piorunem.

Śmiertelne porażenie 6 żołnierzy. Kowel.
Podczas ćwiczeń polowych w Powursku żołnierze zaskoczeni zostali w polu przez gwałtowną burzę i piorunami i silną ulewą. Oddział ruszy! w stronę wsi, aby schronić się przed deszczem. W drodze piorun uderzył u grupę żołnierzy, zabijając czterech, oraz raniąc ciężko ośmiu. Porażonych żołnierzy odwieziono natychmiast do szpitala w Chełmie, gdzie dwóch z nich zmarło.

Źródło: „Górnoślązak”, Pismo codzienne poświęcone sprawom ludu polskiego na Śląsku, Katowice, 5 sierpnia 1932 r., R. 31, nr 179, s. 1

Administratorzy Parafii Wojskowej w Kowlu

Parafia Wojskowa pw. Św. Wojciecha w Kowlu

-1921 – ks. Koppel Wilhelm

ur. 6.04.1877 Wełnowiec, św. 9.06.1906 Montefiascone, zm. 4.11.1951 Nowa Ruda
st. kap. 1.06.1919; mjr w st. spocz. 1933
Po powstaniu w 1918 roku na ochotnika zgłosił się do armii generała J. Hallera. Skierowany został do Szkoły Oficerskiej w Casagiove, później został przeniesiony do polsko-francuskiego szpitala w Sparanise, a następnie został przydzielony do 50 Pułku Artylerii Strzelców Kresowych (1 sierpnia 1919), gdzie pozostał aż do przybycia w okresie powstań śląskich i plebiscytu na Górny Śląsk. (…) pełnił funkcję proboszcza wojskowego w Włodzimierzu, Częstochowie i Katowicach. Był zastępcą dziekana wojskowego w Brześciu, a następnie służył w Kowlu

…-1923-… – k. Żyźniewski Antoni

ur. 17.05.1878
st. kap.
1919, proboszcz Rembertów. W latach 1925-1928 był kapelanem wojskowym w Lublinie.
701/1/60 s.226-235 Romer – Prośba o odwołanie ks. Żyźniewskiego

…1924-1928… – ks. Koppel Wilhelm

kier. rej. duszp. i prob. par. wojsk. Kowel

…1932-1934 – ks. Zawadzki Michał

ur. 29.09.1900
kpl. rez. pow. do sł. czyn. 1.12.1930; kapelan 1.03.1931
1934 na stan. adm. par. wojsk. w Mołodecznie, 1938-1939 w 59 pp Inowrocław

1934-1936 – ks. Malawski Władysław

ur. 13/26.03.1890 Biłgoraj, św. 24.04.1914 Petersburg, zm. 27.02.1984 Biłgoraj
mjr 1938
w październiku 1928 roku ponownie do armii, zostając od razu administratorem parafii wojskowej 86 Pułku Piechoty (wcześniej Mińskiego Pułku Strzelców) oraz 19 Pułku Artylerii Lekkiej w Mołodecznie (…) został przeniesiony pod koniec czerwca 1934 roku na kapelana do parafii 50 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych im. Francesco Nullo w Kowlu na Wołyniu. Dwa lata później (tzn. w 1936), otrzymał już nominację na administratora parafii wojskowej (pw. św. Piotra i Pawła), 25 Pułku Ułanów Wielkopolskich, stacjonujących w Prużanie,
http://bilgoraj.com.pl/ksiadz-major-wladyslaw-malawski-zapomniany-bilgorajanin,,4,11,11,1,18928,n.html

-1939 – ks. Wyrostek Jan

ur. 4.12.1891 Ratułów; św. 1924 Kraków; zm. 12.03.1953 Zakopane
kapelan 1.01.1927; st. spocz. 31.05.1939; ranny w kampanii wrześniowej CAW 120.63.630
W okresie 29 XI 1930 – 31 IV 1931 był kapelanem pomocniczym przy parafii wojskowej we Lwowie, następnie jako kapelan garnizonu twierdzy Brześć n. Bugiem. 31 V 1939 przeniesiony został w stan spoczynku. Po wojnie proboszcz parafii pw. św. Marcina w Starym Lesie (diecezja opolska, dekant głuchołaski) w latach 1948-1950. Jesienią 1951 r. zamieszkał w Skrzypnem [gm. Szaflary, pow. nowotarski] (…) odprawiał msze dla wiernych, głosił kazania, zapoczątkował budowę mieszkania dla księdza i pomieszczeń gospodarczych. Rezydował 13 miesięcy, zmarł nagle na zawał serca w 1953 r.
Historia i dzień dzisiejszy parafii i miejscowości karpackich, pr. zb. pod red. Jana Gacka i Adama Kustwana, Nowy Targ 2011 [ISBN 978-83-60306-66-6]

Wojewodowie wołyńscy II RP

W związku z napiętą sytuacją narodowościową i polityczną w województwach wschodnich rząd zdecydował się na utworzenie Korpusu Ochrony Pogranicza oraz na częściową militaryzację tych województw, mianując trzech generałów wojewodami: 29 VIII 1924 r. Kajetana Olszewskiego wojewodą wołyńskim i Mariana Januszajtisa wojewodą nowogródzkim, a kilka tygodni później Kazimierza Młodzianowskiego wojewodą poleskim. Na stanowisku tym Olszewski pozostał do 4 II 1925 r.

ŁUCK.
— Objęcie urzędowania przez nowego wojewodę.
Dnia 11 b.m. przyjechał do Łucka nowo mianowany wojewoda – gen. Kajetan Olszewski i objął urzędowanie.

Polska Zbrojna, Warszawa, 19 września 1924 r. Rok IV, nr 257, s. 7

Jan Krzakowski 14 marca 1921 – 7 lipca 1921
Tadeusz Łada 7 lipca 1921 – 12 sierpnia 1921 (p.o.)
Stanisław Downarowicz 13 sierpnia 1921 – 19 września 1921
Tadeusz Dworakowski 10 października 1921 – 15 marca 1922 (p.o.)
Mieczysław Mickiewicz 22 lutego 1922 – 1 lutego 1923
Stanisław Srokowski 1 lutego 1923 – 29 sierpnia 1924
Kajetan Olszewski 11 września 1924 – 4 lutego 1925
Aleksander Dębski 4 lutego 1925 – 28 sierpnia 1926
Władysław Mech 28 sierpnia 1926 – 9 lipca 1928
Henryk Józewski 9 lipca 1928 – 29 grudnia 1929
Józef Śleszyński 13 stycznia 1930 – 5 czerwca 1930 (p.o.)
Henryk Józewski 5 czerwca 1930 – 13 kwietnia 1938
Aleksander Hauke-Nowak 13 kwietnia 1938 – 17 września 1939

Nadanie nazwy 50 Pułkowi Piechoty

Dz.Rozk. M.S.Wojsk. nr 2, poz. 25 z 4 marca 1938 r.

Dep. Dow. Og 1590-13 P.U.
50 p. p. — nadanie nazwy.
50 pułkowi piechoty nadaję nazwę:
„50 PUŁK PIECHOTY
IM. FRANCESCO NULLO“.
W związku z tym zarządzam noszenie przez żołnierzy tego pułku na naramiennikach kurtek i płaszczy — zamiast dotychczasowej numeracji — inicjałów „F. N.“, według wzoru jak załącznik do niniejszej pozycji.
Inicjały:
— dla oficerów i chorążych są haftowane nić­mi metalowymi oksydowanymi na stare srebro,
— dla podoficerów niżej stopnia chorążego i szeregowców są wykonane z białego matowanego metalu.
Podoficerom zawodowym zezwalam na noszenie przy ubiorze poza służbowym inicjałów haftowanych.

Oddział Wydzielony 30 DP w Małopolsce Wschodniej 1938/1939

Ze wspomnień mjr. Seweryna Kozyry

W miesiącu grudniu 1938 znalazłem się i ja ze swym Oddziałem Wydzielonym z 30 Dywizji Piechoty z Polesia – w sile jednej kompanii strzeleckiej + pluton ciężkich karabinów maszynowych, w sumie około plus minus 200 ludzi we wsi Jawora/pow. Turka i Stryjem woj. lwowskie ze znanym celem. Wchodziłem w skład batalionu dowodzącego przez mjr. Szlichtingera w 79 p.p. Moja kompania miała: 3 plutony strzeleckie i jeden pluton C.K.M. pod dowództwem oficerów w stopniu p.poruczników w tym, że dowódcy plutonu C.K.M. był porucznikiem. Ja w tym czasie byłem kapitanem. Posiadałem jedną kuchnię polową, jeden wóz przykuchenny, jeden wóz sanitarny, 2 wozy amunicyjne. Jednostek ognia ostrej amunicji miałem 6 z tym, że 2 jednostki stale były przy żołnierzach, a 4 jednostki na wozach.
Były to piękne strony i okolice. Niedaleko słynny Rozłucz i Sianki. Tu są źródła Dniestru i Stryja i Sanu. Continue reading

Łączność 27 DP

Dowódca łączności 27 DP – kpt. sł. st. KMIECIK Stanisław (ciężko ranny w nogę na skrzyżowaniu w Błądzimiu, bombardowanie)
Kompania telefoniczna – d-ca – kpt. MILÓWKA Stanisław
– skład 4 plutony: ppor. JASTRZĘBSKI (poległ ?), …
Pluton łączności KG – d-ca – por. ZAKRZEWSKI Andrzej (kontuzjowany w Świekatowie, poległ ?)
– za-ca d-cy – por. OSTROWSKI (Oficer łącznikowy 27 DP do 2 Baonu Strzelców (Tczew) 1 IX, ciężko ranny w Świekatowie)
Pluton radio – d-ca – chor. WYRWIŃSKI Marcin (poległ ?)
Drużyna Parkowa Łączności – d-ca – nn podoficer

Stan liczebny wszystkich oddziałów łączności – 10 oficerów i około 360 szeregowych

D-Day i Australijczycy

Aktywnie w dniu lądowania w Normandii brało udział około 3300 Australijczyków. Liczba ta obejmuje 2800 członków RAAF i RAF (zarówno pilotów jak i żołnierzy obsługi naziemnej), 500 marynarzy Royal Australian Navy i około 13 oficerów Australijskich Sił Imperialnych (AIF) służących w Armii Brytyjskiej (w celu zbierania doświadczeń w planowaniu i przeprowadzaniu dużych działań desantowych).
6 czerwca 1944 r. zginęło 14 Australijczyków, z czego 12 było lotnikami RAAF, a 2 członkami RAN.
Według dokumentacji CWGC, w okresie kampanii w Normandii zginęło 1117 Australijczyków (pochowano na cmentarzach lub zostało wymienione na pomnikach w całej Europie).

Dywizjony RAAF biorące udział w operacji: 451, 453, 455, 460, 461, 462, 463, 464, 466, 467.

Oficerowie biorący bezpośredni udział w lądowaniu:
ppłk William („Bill”) Thomas Robertson, szef sztabu 51st (Highland) Infantry Division; 50th (Northumbrian) Infantry Division
mjr Henry Baynton Somer „Jo” Gullett, 2IC kompanii w 7th Bn, Green Howards, Gold Beach; OIC kompanii w 8th Bn, Royal Scots
mjr Douglas („Tim”) Vincent (od 7.06) XXX Corps, 7th Armoured Division i 43rd (Wessex) Infantry Division

Zobacz też:
https://en.wikipedia.org/wiki/Australian_contribution_to_the_Battle_of_Normandy

4. Pułk Ułanów (1. Pomorski)

W latach 1867-1870 w Bydgoszczy stał 2 szwadron Ulanen Regiment von Schmidt (1. Pommersches) Nr. 4 i stąd wyruszył na wojnę francusko-pruską (1870-1871). Po zakończeniu kampanii pułk stacjonował do 1884 r. w Diedenhofen (Thionville) w Lotaryngii a następnie w Toruniu.

Dyslokacja poszczególnych elementów pułku w okresie przed 1870 r. była następująca:
D. – Schneidemühl (Piła)
1. – Schneidemühl (Piła)
2. – Bromberg (Bydgoszcz)
3. – Nackel (Nakło)
4. – Dt. Krone (Wałcz)
5. – Schneidemühl (Piła)

W tym okresie funkcję dowódcy pułku pełnili:
1860 – v. Kleist
1866 – v. Schmidt
1870 – v. Radecke
1876 – Becker
1887 – Frhr. v. Entreß-Fürsteneck
Szefem pułku w latach 1861-1902 był General der Kavallerie Prinz Georg von Preußen (Friedrich Wilhelm Georg Ernst Prinz von Preußen, 1826-1902).

Oddział składu gorącego Zakładów Graficznych im. KEN w Bydgoszczy

5 października 1806 r. Andrzej Fryderyk Gruenauer otworzył niewielki warsztat drukarski przy ul. Poznańskiej 35 (według ówczesnej numeracji), w którym wykonywał m.in. wszystkie druki urzędowe dla władz departamentu bydgoskiego Księstwa Warszawskiego. Już w 1814 r. zakupił od sióstr Klarysek nieruchomość przy ul. Wilhelmowskiej 20 (obecnie ul. Jagiellońska 1), do której przeniósł znacznie powiększoną i zmodernizowaną drukarnię. W tym miejscu drukarnia przetrwała do roku 2005.
Continue reading